ഞാൻ ആദ്യമായി ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം യൂസ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്, 12 ത് കഴിയുമ്പോഴാണ്. പൊതുവെ അന്ന് വ്യാപകമായിരുന്നുന്നത് facebook ആയിരുന്നു, പക്ഷെ അതിനോട് പണ്ടേ ഇഷ്ടമില്ലാതിരുന്നത് കൊണ്ട് അത് യൂസ് ചെയ്യാൻ പഠിച്ചും ഇല്ല.
ഇൻസ്റാഗ്രാമിന്റെ ആവശ്യം ശെരിക്കും ഇല്ലായിരുന്നു, പക്ഷെ എല്ലാവര്ക്കും ഉള്ളതിനാൽ, എനിക്കും ഒന്ന് എടുക്കണം എന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ ഞാനും തുടങ്ങി, എന്റെ ഫ്രണ്ട്സിനൊക്കെ റിക്വസ്റ്റ് ഒക്കെ അയച്ചു, സുലഭമായി മുന്നോട്ട് പോകുകയായിരുന്നു. പക്ഷെ, വൈകാതെ തന്നെ ഒരു വെല്യ കാര്യം ഞാൻ അതിൽ നിന്നും പഠിച്ചു. അന്ന് എന്റെ ക്ലാസ്സിലുള്ള മുഖ്യ കുട്ടികൾക്കും, നേരിൽ കണ്ടാൽ മിണ്ടാൻ ഭയങ്കര മടിയുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്. ബോയ്സ് ആയിക്കോട്ടെ, girls ആയിക്കോട്ടെ, ഗ്രൂപ്പിസം ഉള്ള ക്ലാസ്സിൽ നമ്മളോടൊക്കെ മിണ്ടാൻ പലരും അധികം ഉണ്ടാകില്ല.
എന്നാൽ ഇൻസ്റ്റാഗ്രാമിൽ ചാറ്റ് ചെയ്തു തുടങ്ങിയപ്പോ, എന്റെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള പിള്ളേരെ ഇല്ലേ, അവർ നല്ലം സംസാരിക്കുന്നു, അവർ കഴിക്കുന്ന ഭക്ഷണം അയക്കുന്നു, ഫോട്ടോസ് ഷെയർ ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ പോകുന്നു അവരുടെയും എന്റെയും സോഷ്യൽ ലൈഫ്.
പിന്നെ കോളേജ് ആയപ്പോഴേക്കും, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം യൂസ് ചെയ്യാനുള്ള interest കുറഞ്ഞു, മാത്രവുമല്ല ലൈഫ് അകെ ബോർഡ് ആയിരുന്നു, പിന്നെ covid വന്നപ്പോൾ അതിൽ വീണ്ടും ആക്റ്റീവ് ആയി. അന്നാണ് ഞാൻ വൈഡ് ആയിട്ട് മെസ്സേജ് അയക്കാനും, ഷെയർ ചെയ്യാനുമൊക്കെ തുടങ്ങിയത്. ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു, ഒരു സങ്കടപെടുത്തുന്ന, ഒരു സ്റ്റോറി ഞാൻ ഷെയർ ആക്കിയതും, പിന്നെയാണ് എനിക്ക് മനസിലായത് അത് സത്യമല്ല, ഒരു fake സ്റ്റോറി ആയിരുന്നു എന്നത്.
ഇന്നും ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നതും, എന്നാൽ ഒരിക്കലും എനിക്ക് തന്നെ വിട്ടു നിൽക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഉപയോഗം, വർക്കിന്റെ ആവശ്യത്തിന് ഉപയോഗിക്കേണ്ടതിനാൽ, അത് പാടെ കളയാൻ പറ്റില്ല. ഇന്നും ഞാൻ അതിലൂടെ, ലോകത്തെ അറിയുകയും, അത് പോലെ തന്നെ വ്യത്തികെട്ട അനാവശ്യമായിട്ടുള്ള, വാർത്തകളും, ഫോട്ടോസും കാണുന്നു എന്നതാണ്. എന്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ അത് കളയും. ഇനി തീരെ ഉപയോഗിക്കേണ്ട എന്നതിലേക്ക് ഞാൻ ഒഴിവാക്കും, ആക്കണം. ഒരുപാട് തെറ്റുകളിലേക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ശിർക്കിലേക്ക് ഞാൻ പോകുന്നുണ്ട്.
.jpeg)